ΑΠΟΡΡΊΠΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΑΠΟΡΡΊΠΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Με τις ρυθμίσεις του σχεδίου Π.Δ. για την αξιολόγηση που έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση ακόμα και ο πιο δύσπιστος συνάδελφος μπορεί να συνειδητοποιήσει πλέον το μέγεθος του κινδύνου για το επίπεδο της διαβίωσής μας, για την επαγγελματική μας υπόσταση και αξιοπρέπεια και για την ποιότητα της ίδιας της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Στο σχέδιο αυτό, που αποτελεί μνημείο αυταρχικής αντίληψης και αντιπαιδαγωγικής νοοτροπίας,  προβάλλεται προσχηματικά η ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης των προβλημάτων της εκπαίδευσης και βελτίωσης του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου. Δύσκολα κρύβονται όμως οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης, που είναι να επιβληθεί ο πιο  αυστηρός έλεγχος και η απόλυτη πειθάρχηση των εκπαιδευτικών στις αντιλαϊκές επιλογές της εξουσίας.

Για να κατανοήσει κανείς σε όλη τους την έκταση τις πραγματικές επιδιώξεις της κυβέρνησης πρέπει να συνεκτιμήσει το νομοθετικό πλαίσιο στο σύνολό του που ολοκληρώνεται με το συγκεκριμένο Π.Δ. και ιδίως:

• το Ν. 4024/2011, που εξαρτά το μισθό και την υπηρεσιακή εξέλιξη των εκπαιδευτικών από τα αποτελέσματα της αξιολόγησής τους: Οι εκπαιδευτικοί που χαρακτηρίζονται ελλιπείς χάνουν το δικαίωμα προαγωγής για δύο χρόνια,
• το αρ. 95 του Ν. 3528/2007, σύμφωνα με το οποίο «… υπάλληλος ο οποίος εγγράφεται σε δύο διαδοχικούς πίνακες μη προακτέων στον ίδιο βαθμό παραπέμπεται (…) υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συμβούλιο, το οποίο […] μπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθμό».

Στόχος η χειραγώγηση και η υποβάθμιση

Ισχυρίζεται η ηγεσία του Υπ. Παιδείας ότι με το συγκεκριμένο Π.Δ. στοχεύει στην αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Στην πραγματικότητα, εκείνο που την ενδιαφέρει είναι να εφαρμόσει πιστά την καταστροφική, αντιλαϊκή πολιτική της τρόικας και των μνημονίων, που έχει καταστήσει προβληματική ακόμη και την υποτυπώδη λειτουργία της. Είναι χαρακτηριστικό ότι, την ίδια στιγμή που η ηγεσία του υπ. Παιδείας επικαλείται την ανάγκη να βελτιωθεί το εκπαιδευτικό έργο, η πολιτική της οδηγεί σε ένα σχολείο απογυμνωμένο από βασικές δομές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες, με χιλιάδες κενά εκπαιδευτικού προσωπικού, ακόμα και τώρα, στο μέσο της σχολικής χρονιάς, και με παιδιά που υποσιτίζονται και συχνά στερούνται την πιο στοιχειώδη φροντίδα.

Υποστηρίζουν ότι στόχος τους είναι η ανατροφοδότηση και η βελτίωση του έργου των εκπαιδευτικών. Αλλά είναι εκείνοι που με την πολιτική τους υποβαθμίζουν την αρχική εκπαίδευση των μελλοντικών εκπαιδευτικών στα πανεπιστημιακά ιδρύματα και, το χειρότερο, έχουν καταργήσει ουσιαστικά την περιοδική επιμόρφωσή μας. Και εδώ χρωστούν στον εκπαιδευτικό κόσμο μια καθαρή εξήγηση. Πώς γίνεται, από τη μια μεριά να επικαλούνται τον «ανατροφοδοτικό» χαρακτήρα της αξιολόγησης, που σημαίνει ολόπλευρη στήριξη του εκπαιδευτικού με κάθε τρόπο και συνεχή επιμόρφωσή του, και από την άλλη, να παίρνουν καθημερινά μέτρα που επιδεινώνουν τους όρους και τις συνθήκες εργασίας μας, και κυρίως να παραπέμπουν στις καλένδες την καθιέρωση της περιοδικής, ετήσιας επιμόρφωσής μας με ταυτόχρονη απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα;

Χρειάζεται, τελικά, πολύ θράσος να παρουσιάζεται η τρικομματική κυβέρνηση υπέρμαχος της αντικειμενικότητας, της διαφάνειας και της αξιοκρατίας, όταν με κάθε διαδικασία επιλογής στελεχών η εκάστοτε κυβέρνηση δημιουργεί μια κομματική - πελατειακή ιεραρχία στην εκπαίδευση. Αυτή την επιδίωξη διασφαλίζει και το σχέδιο Π.Δ., καθώς καθιστά τον εκπαιδευτικό έρμαιο της πειθαρχικής εξουσίας και της αυθαιρεσίας του αμέσως «ανωτέρου» του. Καταρρακώνεται, έτσι, μέσα από διαβλητές διαδικασίες, κάθε έννοια

αντικειμενικότητας και δικαιοσύνης.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η αξιολόγηση που προτείνει είναι εργαλείο για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας του σχολείου. Δεν μας λέει όμως ποιου σχολείου. Του σχολείου που έχει ανάγκη σήμερα η ελληνική κοινωνία, ενός σχολείου δημοκρατικού, σύγχρονου, βασισμένου στην κριτική, δημιουργική γνώση, ή, αντίθετα, ενός σχολείου της επιφανειακής και αποσπασματικής γνώσης, ταγμένου στην εξυπηρέτηση των επιδιώξεων της αγοράς, μακριά από τις ανάγκες της κοινωνίας και των μελλοντικών πολιτών;

Είναι ποτέ δυνατόν, αυτή η ατέλειωτη γραφειοκρατική διαδικασία που προτείνουν, με τις εκατοντάδες ασαφών κριτηρίων και την κατασπατάληση πολύτιμου χρόνου σε ανούσιες καταγραφές, να συμβάλει στη βελτίωση της λειτουργίας των σχολείων, όπως ισχυρίζονται;

Όσα κι αν πουν, δεν μπορούν να αποκρύψουν τους πραγματικούς τους στόχους:

• Να επιβάλουν ένα καθεστώς χειραγώγησης, ιδεολογικής πειθάρχησης, υποταγής και εκφοβισμού, σε συνθήκες εργασιακής ανασφάλειας και περιπλάνησης των εκπαιδευτικών.
• Να αποκρύψουν τη βαριά ευθύνη της εξουσίας για τη δραματική κατάσταση της δημόσιας εκπαίδευσης και να μεταθέσουν το βάρος στις πλάτες των εκπαιδευτικών.
• Να χρησιμοποιήσουν την αξιολόγηση για να δικαιολογήσουν την απόλυση χιλιάδων εργαζομένων.
• Να διαλύσουν ό,τι έχει απομείνει από τις εργασιακές μας σχέσεις, επιβάλλοντας τη μισθολογική και υπηρεσιακή μας καθήλωση, την αυστηροποίηση του πειθαρχικού πλαισίου και τελικά την κατάργηση της μονιμότητας.
• Να προωθήσουν περαιτέρω την ιδιωτικοποίηση στην εκπαίδευση.

Επιλέγουν τη σύγκρουση

Η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, όπως και οι προκάτοχοί τους, προωθώντας αυτή την πολιτική έχουν κάνει την επιλογή τους: Έχουν κηρύξει τον πόλεμο στους εκπαιδευτικούς. Όπως παραδέχεται και ο Υπουργός Παιδείας στη συνοδευτική επιστολή του στην ΟΛΜΕ, «όσα περιλαμβάνονται στο εν λόγω κείμενο αποτελούν μέρος της ευρύτερης στρατηγικής για μια αξιολόγηση που αφορά το σύνολο των εκπαιδευτικών διαδικασιών». Και όλα δείχνουν πως τα επόμενα μέτρα που σχεδιάζονται στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, όπως η λεγόμενη αξιολόγηση ή αυτοαξιολόγηση των σχολείων, θα οδηγήσουν στην κατηγοριοποίησή τους, στην υποβάθμιση και τελικά στο κλείσιμο αρκετών από αυτά. Τόσο η κατεύθυνση της εφαρμοζόμενης τροϊκανής πολιτικής όσο και η διεθνής εμπειρία, όπου εφαρμόστηκαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, εκεί οδηγούν.

Το σχέδιο ΠΔ για την αξιολόγηση συνδέεται άμεσα με το νέο σχολείο της αγοράς, του ανταγωνισμού, της φτηνής και ευέλικτης κατάρτισης και της αποσπασματικής και επιφανειακής γνώσης. Η «αξιολόγηση» της σχολικής μονάδας, η οποία στην πιο ακραία έκφρασή της μπορεί να συνδέεται με τις εξεταστικές επιδόσεις των μαθητών, πέρα από τον ισοπεδωτικό της χαρακτήρα, κρύβει και έναν άλλο, πολύ σοβαρό κίνδυνο: Η ταξινόμηση των σχολείων σε κατηγορίες, ανάλογα με τις επιδόσεις των μαθητών/μαθητριών τους σε εθνικές εξετάσεις, θα οξύνει τον μεταξύ τους ανταγωνισμό. Έτσι, όμως, υπονομεύεται ακόμα περισσότερο η κοινωνική συνοχή και δηλητηριάζεται το παιδαγωγικό κλίμα στο χώρο του σχολείου.

Παράλληλα, με τη διαφοροποίηση των τρόπων χρηματοδότησης, ανοίγει ο δρόμος για την εισβολή των χορηγών και την ακόμα μεγαλύτερη επιβάρυνση των γονέων, που καλούνται να στηρίξουν οικονομικά τη λειτουργία του σχολείου. Αυτή η πρακτική οδήγησε, στις αγγλοσαξονικές χώρες, σε ποικίλες μορφές ιδιωτικοποίησης των «αποτυχημένων» σχολείων με πρόσχημα την αναβάθμισή τους.

Ο ανταγωνισμός και η μετατροπή των ανθρώπινων σχέσεων μέσα στο σχολείο σε «ζούγκλα» θα είναι το επακόλουθο αυτής της πολιτικής, με σοβαρές επιπτώσεις στην ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία. Είναι αποκαλυπτικό πως, σύμφωνα με τον ίδιο το νόμο για το βαθμολόγιο-μισθολόγιο (ν.4024/11), δεν φτάνει να είναι «καλός» και «αποδοτικός» ο εκπαιδευτικός, αλλά, για να έχει μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη, χρειάζεται να υπερτερεί των άλλων.

Το αποτέλεσμα της προωθούμενης αξιολόγησης ουσιαστικά έχει ήδη προκαθοριστεί, αφού θεσμοθετήθηκαν συγκεκριμένα ποσοστά εκπαιδευτικών που θα προάγονται από βαθμό σε βαθμό, ανεξάρτητα από τον αριθμό των εκπαιδευτικών που θα αξιολογούνται «θετικά». Για παράδειγμα, μόνο το 50% του συνόλου των εκπαιδευτικών θα προάγονται στο Β΄ βαθμό και μόλις το 15% στον Α΄ βαθμό! Επίσης, όχι μόνο προβλέπονται συγκεκριμένα ποσοστά αυτών που θα προάγονται, αλλά ακόμα και αυτά τα ποσοστά κάθε δύο χρόνια μπορεί να μειώνονται με υπουργική απόφαση, «ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες» (άρθρο 7 παρ. 7 του ν. 4024/11). Άλλωστε, ας μην ξεχνούμε πως με τους μνημονιακούς νόμους έχει παγώσει μέχρι το 2014 κάθε βαθμολογική εξέλιξη. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η αξιολόγηση γίνεται με καθαρά δημοσιονομικά κριτήρια και στόχο έχει τη μισθολογική καθήλωση όσο το δυνατόν περισσότερων εκπαιδευτικών.

Ουσιαστικά ο κάθε εκπαιδευτικός θα βρίσκεται σε καθεστώς ατομικής σύμβασης εργασίας.

Το πλαίσιο της αξιολόγησης που επιδιώκεται να επιβληθεί με το σχέδιο ΠΔ ορίζει το διευθυντή σχολείου και το σχολικό σύμβουλο ως κριτές που με τις εκθέσεις τους θα καθορίζουν τις τύχες και την εξέλιξη των εκπαιδευτικών. Δίνοντας τέτοιες εξουσίες σε μονοπρόσωπα όργανα διοίκησης δημιουργούν τους όρους της από τα πάνω επιβολής με αυθαίρετο και υποκειμενικό τρόπο των εκπαιδευτικών επιλογών τους. Κι ας δήλωνε ο υφυπουργός Παιδείας σε πρόσφατη συνέντευξή του πως «η μονοπρόσωπη αξιολόγηση είναι λάθος».

Οι διαδικασίες αυτές θα έχουν σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην εκπαιδευτική λειτουργία:

α) Ακυρώνεται ο επιστημονικός ρόλος των σχολικών συμβούλων, που επιδιώκεται να ενταχθούν στο μηχανισμό ιδεολογικής επιβολής της κυρίαρχης εκπαιδευτικής άποψης και να οδηγήσουν σε απολύσεις και μισθολογική καθήλωση των εκπαιδευτικών.

β) Υπονομεύεται η δυνατότητα δημοκρατικής λειτουργίας στο σχολείο, αφού ο Σύλλογος Διδασκόντων καλείται να επικυρώνει απλώς τις αποφάσεις των διευθυντών. Με το σχέδιο του ΠΔ δημιουργείται μια κάθετη και ιεραρχική δομή που εγκαθιδρύει ένα κλίμα φόβου στο σχολείο, ενισχύει τον ανταγωνισμό και θρυμματίζει τις όποιες ελάχιστες περιπτώσεις συνεργατικής κουλτούρας υπάρχουν.

γ) Οι συνδικαλιστικές λειτουργίες, οι αγώνες για δικαιώματα, οι εκπαιδευτικές και πολιτιστικές πρωτοβουλίες της άλλης άποψης θα θεωρούνται εκ των προτέρων προβληματικές, επικίνδυνες και οι φορείς τους θα απομονώνονται ή θα διώκονται.

δ) Μέσα από τις διατάξεις του ΠΔ με τεράστια ευκολία ποιοτικά στοιχεία ποσοτικοποιούνται αυθαίρετα και αντιεπιστημονικά, όπως οι διαπροσωπικές σχέσεις και προσδοκίες, το παιδαγωγικό κλίμα στη σχολική τάξη, η οργάνωση της σχολικής τάξης κ.ά. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ελλοχεύει σε μεγάλο βαθμό ο κίνδυνος της υποκειμενικότητας και της αυθαιρεσίας από την πλευρά του αξιολογητή.

ε) Η διαρκής επιστημονική και επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών, σε ένα πλαίσιο όπου οι εκπαιδευτικοί χειραγωγούνται, αφήνονται αβοήθητοι επιστημονικά και εξαθλιώνονται οικονομικά, μοιάζει με κακόγουστο ανέκδοτο. Άλλωστε ούτε για τα προσχήματα το σχέδιο ΠΔ δεν προβλέπει οτιδήποτε για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών. Η επιμόρφωση είναι εξαφανισμένη γιατί κοστίζει αλλά και δεν ενδιαφέρει το Υπουργείο. Ήδη, στο προοίμιο του σχεδίου ΠΔ αναφέρεται πως «από την εφαρμογή του παρόντος δεν προκαλείται δαπάνη».

Ισχυρίζεται η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας πως η αξιολόγηση θα βελτιώσει το εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι όμως πλέον ορατό σε όλους πως αυτή η πολιτική καμιά βελτίωση του δημόσιου σχολείου δεν μπορεί να φέρει. Αντίθετα, μέρα με τη μέρα αποκαλύπτονται οι καταστροφικές συνέπειες της πολιτικής των συνεχών περικοπών στις δαπάνες για την εκπαίδευση: συγχωνεύσεις/καταργήσεις σχολείων, συρρίκνωση και κατάργηση υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, αχρήστευση των σχολικών βιβλιοθηκών, κατάργηση Ενισχυτικής Διδασκαλίας και Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης, μεγάλη μείωση του αριθμού των εκπαιδευτικών, ελάχιστες προσλήψεις αναπληρωτών, χιλιάδες κενά στα σχολεία.

Σταθερά στο δρόμο του αγώνα

Παραμένουμε σταθεροί στα αιτήματά μας για:

• ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη,
• κατάργηση του Ν. 4024/11,
•  άμεση απόσυρση του σχεδίου ΠΔ για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.

Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, που διαλύει το δημόσιο σχολείο και εξαθλιώνει τους εκπαιδευτικούς.

Η απόρριψη των σχεδίων του Υπουργείου Παιδείας για τη αξιολόγηση δεν είναι ένα συντεχνιακό αίτημα, που αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς. Αφορά ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα, ολόκληρη την κοινωνία.

Δηλώνουμε για μια ακόμα φορά ότι θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να οργανωθεί αποτελεσματικά η αντίσταση του κλάδου, ώστε να μην εφαρμοστούν τα κυβερνητικά σχέδια για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, σχέδια που οδηγούν στην υποταγή, τη διάσπαση του κλάδου, τη μισθολογική καθήλωση, την άρση της μονιμότητας και τις απολύσεις.

Θα αγωνιστούμε μαζί με όσες και όσους στοχεύουν στην οικοδόμηση ενός διαφορετικού σχολείου,όπου η καθημερινή έγνοια για την πολύπλευρη μόρφωση των παιδιών θα συνδέεται με το όραμα μιας άλλης κοινωνίας, δεσμευμένης στη δημοκρατία, την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Φλεβάρης 2013

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

http://protovouliaviotias.blogspot.gr

Περί χωρητικότητας…!

Περί χωρητικότητας…! Του Δημητρίου Τόκα, δασκάλου

Αγαπητοί αναγνώστες,

Είμαι δάσκαλος και έχω τη θέση διευθυντή σχολείου. Παράλληλα έχω την τύχη να βρίσκομαι στα θρανία για 40 περίπου χρόνια. Πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευτικού, πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευόμενου και πότε και με τις δυο παράλληλα.

Έχω διδάξει και διδαχθεί σε όλων των ειδών τα σχολικά κτήρια. Και σε αυτά τα υπέροχα νεοκλασικά που κατασκευάστηκαν ενάμιση αιώνες πριν, και σε κτήρια της δεκαετίας του 60, και σε άλλα της δεκαετίας του 90, που μάλιστα λόγω κακοτεχνιών των εργολάβων δεν κατάφεραν να τα βγάλουν πέρα με το σεισμό, αλλά και στου τελευταίου τύπου εκπαιδευτικά διδακτήρια, τις περίφημες  προκατασκευασμένες, μεταλλικές κατασκευές που ονομάζουμε “προκάτ” και που αποδείχτηκαν ως το πιο «διαδεδομένο», «σύγχρονο», «επίτευγμα» της σημερινής ελληνικής εκπαίδευσης.

Μετά από τόσο χρόνια δάσκαλος η πολιτεία αποφάσισε να με ρωτήσει για το χώρο του διδακτηρίου. Όχι για την παλαιότητά του, όχι για την ακουστική του, όχι για το αν λειτουργεί σωστά η ηλεκτρική εγκατάσταση ή αν έχουν καταφέρει να επιβιώσουν τα σώματα θέρμανσης. Αν βουλώνουν οι απαράδεκτες υδρορροές, αν κλείνουν οι πόρτες, αν διαλύονται τα πόμολα και τα μεταλλικά στόρια (παρεμπιπτόντως δεν έχουν προβλεφθεί κουρτίνες για την καλύτερη ακουστική ή για να αναβαθμιστεί αισθητικά αλλά και παιδαγωγικά ο χώρος) και φυσικά όχι για την υγιεινή του η οποία δεν είναι κατάλληλη ούτε για άλλου είδους θηλαστικά, μια και τα κτήρια δεν ανασαίνουν και δεν μπορούν να καθαριστούν επαρκώς.

Φυσικά δεν ρωτήθηκα ούτε για τον εξωτερικό τους χώρο, ούτε για το που είναι χτισμένα ούτε για το θέμα της λάσπης και του νερού αλλά ούτε και της αποχέτευσης των όμβριων.

Με ρώτησαν όμως για τη χωρητικότητα τους. Προσέξτε με αγαπητοί μου, όχι για τα τετραγωνικά τους, αλλά για το πόσους μαθητές μπορούμε να στοιβάξουμε (συγγνώμη) να τοποθετήσουμε για να διδαχθούν σε αυτές.

Και με ρώτησαν επίσημα, μέσω της βάσης δεδομένων του προγράμματος Survey όπου γίνεται η επίσημη καταγραφή της κατάστασης στην εκπαίδευση σε πανελλήνιο επίπεδο.

Επειδή όμως στις οδηγίες συμπλήρωσης αναφέρεται ότι για κάθε μαθητή προβλέπεται από τον κανονισμό 1,5 τ.μ., θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου μαζί σας.

Οι αίθουσες προκάτ είναι περίπου 22 τ.μ. Άρα 22:1,5 = 16 μαθητές περίπου. Κάτι που έχουν ήδη συμπληρώσει οι περισσότεροι διευθυντές. Έτσι είμαστε «σύννομοι» και δεν έχουμε ξεφύγει από τον προβλεπόμενο κανονισμό. Μπράβο μας!

 Βέβαια το 1,5 τμ είναι βάσει ερευνών και δεν μπορώ να αμφισβητήσω την αγγλοσαξονική μεθοδικότητα, ακρίβεια και οργάνωση. Διερευνώντας μάλιστα προηγούμενα επιτεύγματα στο λίγο παλαιότερο παρελθόν αυτών των ερευνητών για την κατανομή ατόμων στο χώρο (μπορείτε μάλιστα να το κάνετε κι εσείς διερευνώντας στο διαδίκτυο με λέξεις κλειδιά όπως χωρητικότητα, χώρος ανά άτομο κλπ) βρέθηκα μπροστά και σε άλλους παρόμοιους κανονισμούς κατανομής ατόμων όπως για παράδειγμα στο πώς ήταν σχεδιασμένα τα βρετανικά δουλεμπορικά πλοία  σύμφωνα με τους κανονισμούς (βλέπε εικόνες 1 & 2).

Εικόνα 1. Βρετανικό δουλεμπορικό πλοίο «Σύμφωνα με τους Κανονισμούς» – British slave ship “According to Regulations” – Navire Négrier britannique “Conformément à la Réglementation”

Εικόνα 2. Αναπαράσταση καταστρώματος δουλεμπορικού πλοίου.
(Πηγή: http://walk2geographies.wordpress.com/2013/01/10)

Βέβαια τα πράγματα στις ελληνικές αίθουσες είναι καλύτερα από ένα δουλεμπορικό σε ό,τι αφορά την κατανομή των μαθητών. Ο χώρος που προβλέπεται ότι αναλογεί σε κάθε μαθητή (1,5 τμ) είναι σαφώς μεγαλύτερος. Δεν φτάνει όμως τις προδιαγραφές που έχουν αποφασίσει βάσει κανονισμού άλλοι πρόγονοι, Βαυαρών αυτή τη φορά, ερευνητών για άλλου είδους άτομα σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως στην Πολωνία (βλέπε εικόνα 3).

Εικόνα 3. Ολοκαύτωμα (Πηγή: http://www.exitnews.gr/germania-nazi-imera-mnimis-olokaftoma/)

Ούτε βέβαια τολμάμε να κάνουμε σύγκριση με την προβλεπόμενη από τους κανονισμούς αναλογία «αμνοεριφίων» ανά τ.μ στους στάβλους της ελληνικής επικράτειας. Καθαρά για λόγους ενημέρωσης να σας πληροφορήσω ότι για κάθε αρσενικό πρόβατο ή γίδι  σε σύγχρονες εγκαταστάσεις προβλέπονται μόνο για την ανάπαυσή του 1,4 – 1,7 τμ. Χωρίς να υπολογίζεται ο χώρος που καταλαμβάνουν οι διάδρομοι οι ταΐστρες κλπ, κάτι που ανεβάζει την αναλογία σε πάνω από 2τ.μ ανά ζώο.  (βλέπε πίνακα 1)

Πίνακας 1 Εθνικές Προδιαγραφές λειτουργικότητας
(Πηγή: http://www.aua.gr/~panagak/Provatostasio-Final.pdf)

Και συγκεκριμένα 661τ.μ. στάβλου : 240 προβατίνες = 2. 75 τμ ανά προβατίνα ή 661τ.μ.: 200  = 3.31 ανά γίδι  (βλέπε πίνακα 2)

Πίνακας 2 (Πηγή: http://www.aua.gr/~panagak/Provatostasio-Final.pdf)

Και φυσικά δε γράφω αυτό το άρθρο για σας βάλω να κάνετε τέτοιου είδους συγκρίσεις. Δεν πιστεύω ότι η «Ελληνική Πολιτεία» βλέπει τις σχολικές αίθουσες ως δουλεμπορικά, στρατόπεδα συγκεντρώσεως ή στάβλους. Απλά κάπου πρέπει να «μαζέψουμε» τους μαθητές και ζητάει από τους διευθυντές των σχολείων την σύμφωνη γνώμη.

Το πρόβλημα είναι ότι η Πολιτεία δεν συνυπολογίζει πως μέσα στην αίθουσα δεν υπάρχουν μόνο μαθητές.

Στην κάθε αίθουσα, εκτός από μαθητές, υπάρχουν πρώτ’ απ’ όλα βιβλιοθήκες. Βέβαια είναι φυσικό η πολιτεία να μην το γνωρίζει γιατί, στο δικό μας σχολείο για παράδειγμα, οι βιβλιοθήκες και τα βιβλία είναι κατά κύριο λόγο δωρεά των απλών  γονέων και χωριανών και όχι του κράτους. Αυτό σημαίνει 22 τ.μ εμβαδό – 1.5 τ.μ (για μια τουλάχιστον βιβλιοθήκη) = 20,5 τ.μ. ελεύθερος χώρος.

Απ’ αυτό το χώρο θα πρέπει να αφαιρέσουμε και τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που πάλι δεν μας τον έχει προμηθεύσει η πολιτεία και δυστυχώς πρέπει να βρίσκεται πάνω σε γραφείο. Άρα: 20,5 τ.μ – 1 τμ = 19,5 τ.μ.

Φυσικά δεν μπορούμε να συνυπολογίζουμε ξεχωριστό χώρο με μοκέτα που τα παιδιά θα δουλεύουν σε κύκλο ή θα τη χρησιμοποιούν ως γωνιά βιβλίου ή ξεκούρασης. Αυτές είναι «παιδαγωγικές υπερβολές και πολυτέλειες» για το σύγχρονο ελληνικό κράτος. Ούτε φυσικά για χώρο του ψυγείου ολοήμερου σχολείου ή φούρνου μικροκυμάτων. Ας πούμε ότι για ένα σύντομο χρονικό διάστημα 6 χρόνων που τα παιδιά φοιτούν στο δημοτικό σχολείο δε χρειάζονται να φάνε κάτι. Άλλωστε θα προκαλέσουν τη ζήλεια των συμμαθητών τους που οι γονείς τους είναι άνεργοι και πραγματικά πεινάνε.

Πάλι όμως κάτι λείπει…Κάτι άλλο πιάνει χώρο στην αίθουσα…!

Α, ναι! Μα πώς και της διέφυγε της Πολιτείας;

Σε κάθε αίθουσα υπάρχει και η έρμος ο δάσκαλος ή η δασκάλα που αγνοήσαμε την ύπαρξή τους. Καλό θα ήταν να τον ή την  συνυπολογίσουμε δίνοντάς τους τουλάχιστον 1.5 τμ (όσο χώρο δίνουμε και σε κάθε μαθητή) για να βάλει και την έδρα αλλά και μια καρέκλα.  Άρα 19 τμ – 1,5 = 17,5 τμ. ελεύθερος χώρος. Αν το διαιρέσουμε λοιπόν με το 1,5 αναλογούν 11,66 μαθητές. Ας πούμε 12 για να μη χρειαστεί να «διαμελιστεί» κανένας.

Τουλάχιστο με τη δική μου λογική αυτό το νούμερο πρέπει να  γράψουμε στην ηλεκτρονική φόρμα για την μέγιστη χωρητικότητα μαθητών σε αίθουσες προκάτ.

Αγαπητοί αναγνώστες.

Όπως ανέφερα παραπάνω, είμαι δάσκαλος και έχω τη θέση διευθυντή σχολείου. Παράλληλα έχω την τύχη να βρίσκομαι στα θρανία για 40 περίπου χρόνια. Πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευτικού, πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευόμενου και πότε και με τις δυο παράλληλα.

Δε με διόρισε κανένας, δε με μετέθεσε κανένας αλλά ούτε και με σπούδασε ποτέ, πριν ή μετά το διορισμό μου. Δεν πέρασα ποτέ την πόρτα πολιτικού γραφείου κι αν έχω κάτι που να θυμάμαι από τη δουλειά μου αυτό είναι μόνο μια συνάντηση με μια παλιά μου μαθήτρια που μου είπε ένα απλό: «Ευχαριστώ δάσκαλε» μέσα από την ψυχή της…!

Και σήμερα για πρώτη φορά έχω κλειστεί στο καβούκι μου, χωρίς καμία υποστήριξη από το συνδικαλιστικό μου φορέα. Για πρώτη φορά δεν τολμάω να κάνω απεργία γιατί θα χάσω το σπίτι μου, δεν τολμώ να διαμαρτυρηθώ γιατί θα χάσω τη δουλειά μου, δεν τολμώ να πληρώσω τις φορολογικές μου υποχρεώσεις γιατί θα πεινάσουν τα παιδιά μου.

Πρώτη φορά ντρέπομαι για τον εαυτό μου και γι’ αυτό που η ανοχή μου και, γιατί όχι, οι πολιτικές μου επιλογές έφεραν στον τόπο.

Είμαι, όπως κι εσείς, ένας άνθρωπος που βλέπει να τα χάνει όλα. Το μισθό μου, το αυτοκίνητό μου, την υγειονομική μου περίθαλψη, όλα. Εκτός από δυο πράγματα. Το ένα είναι η παιδεία μου, που τη χρωστάω στους δικούς μου δασκάλους και το άλλο είναι κάποιο ίχνος από την αξιοπρέπειά μου, που απορρέει από το λόγια μου, τα έργα μου και τις παραλείψεις μου. Και με αυτές τις λέξεις θέλω να χτυπήσω δυνατά την καμπάνα στην πολιτεία και να επαναλάβω το να μην ξεχνάει ότι υπάρχει και ο δάσκαλος και η δασκάλα.

Κι αν έγραψα αυτές τις γραμμές είναι για έναν απλό λόγο. Για να μπω αύριο στην τάξη και να διδάξω στους μαθητές μου πόσα άτομα πρέπει να χωράει η κάθε αίθουσα και να μπορέσω, χωρίς πια να ντρέπομαι, να τους κοιτάξω για μια ακόμα φορά στα μάτια.

Τόκας Δημήτριος
δάσκαλος

Απεργία 20 Φεβρουαρίου

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

· OXI ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

· ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

· ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ

· ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ,

ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ, ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ, ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ

· ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΦΟΡΟ-ΑΦΑΙΜΑΞΗ

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ

ΟΛΟΙ στην ΑΠΕΡΓΙΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 20-02-2013

και στα Συλλαλητήρια

Αθήνα: 11 π.μ. Προσυγκέντρωση ΟΛΜΕ στο Πολυτεχνείο

Διαρκής αγώνας

για να ανατρέψουμε την πολιτική

κυβέρνησης και τρόικας (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ)

Μπορούμενανικήσουμε

ΟΛΜΕ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥ ΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

- ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

- ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΟ «ΔΙΑΛΟΓΟ» ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

- ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

Ζωγραφάκη Ελένης και Κοτσιφάκη Θέμη

Με τη δημοσιοποίηση του σχεδίου Π.Δ. για την αξιολόγηση που έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση ακόμα και ο πιο δύσπιστος συνάδελφος μπορεί να συνειδητοποιήσει πλέον το μέγεθος του κινδύνου για το επίπεδο της διαβίωσής μας, για την επαγγελματική μας υπόσταση και αξιοπρέπεια και για την ποιότητα της ίδιας της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Στο σχέδιο αυτό, που αποτελεί μνημείο αυταρχικής αντίληψης και αντιπαιδαγωγικής νοοτροπίας, προβάλλεται προσχηματικά η ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης των προβλημάτων της εκπαίδευσης και βελτίωσης του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου. Δύσκολα κρύβονται όμως οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης, να επιβληθεί ο πιο αυστηρός έλεγχος και η απόλυτη πειθάρχηση των εκπαιδευτικών στις αντιλαϊκές επιλογές της εξουσίας.

Οι αξιολογητές ξανάρχονται

Διαβάστε εδώ : εκπαιδευτικός αντίλογος

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ ΟΕΟ?

Πόσους μαθητές χωράει κάθε τάξη;

Νέα στήλη στο survey – πόσους μαθητές χωράει κάθε τάξη;

(Όρθιους ή καθιστούς, λεπτούς ή χοντρούς,

σε γραμμή ή ανακατεμένους;)

Το Υπ. Παιδείας ζητάει από τους διευθυντές να συμπληρώσουν στο survey μια νέα και ύποπτη στήλη. Δίπλα από το πεδίο στο οποίο αναφέρεται ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη πρέπει ο/η διευθυντή/ντρια ή τον/την προϊστάμενο/νη της σχολικής μονάδας να αναγράψει κατ΄ εκτίμηση πόσους μαθητές χωράει η κάθε αίθουσα!!! Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι η συμπλήρωση αυτής της στήλης είναι υποχρεωτική για να αποδεχτεί το survey την ανανέωση των στοιχείων.

(Σημείωση: Η διευκρίνιση για τον αν η εκτίμηση αφορά «καθήμενους ή ορθίους» αναμένεται σε προσεχή διευκρινιστική εγκύκλιο ή θα το διαπιστώσουμε στην εντολή για συγχωνεύσεις τμημάτων, όποτε κρίνει η υπηρεσία…)

ΕΛΜΕ Βοιωτίας: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑΤΙΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

«Αυτοί που μας πήραν το βιβλίο απ’ το χέρι,

μας κατηγορούν γιατί μείναμε αδιάβαστοι»,  Μπρεχτ

Έχουμε φτάσει στα μισά της σχολικής χρονιάς και τα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία της χώρας και βέβαια στα σχολεία της Βοιωτίας καλά κρατούν.

Η πολιτική της ακραίας λιτότητας εφαρμοζόμενη στην Εκπαίδευση οδηγεί σε 2000 κενά(σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας 1600)  στα τέλη Ιανουαρίου 2013. Συγχρόνως, ο Υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι υπάρχουν μόνο 124 πιστώσεις αναπληρωτών.

Σήμερα,  στη ΔΔΕ Βοιωτίας έχουμε 34 ολόκληρα κενά - από αυτά 19 κενά τεχνικών ειδικοτήτων  - και επιπλέον 73 ώρες σε διάφορες ειδικότητες. 

«Καμία πρόσληψη» στην ΕΠΑ.Σ Λιβαδειάς

Αρνητική ήταν η απάντηση του Υπουργού Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλου, στο αίτημα για προσλήψεις καθηγητών στην Επαγγελματική Σχολή Λιβαδειάς. Απαντώντας σε σχετική επιστολή του Αντιπεριφερειάρχη Γ. Μουλκιώτη, ο υπουργός επικαλούμενος την κρίση, τονίζει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για προσλήψεις.

Για αρνητική εξέλιξη έκανε λόγο ο κ. Μουλκιώτης, επισημαίνοντας ότι από την πρώτη στιγμή η Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας στάθηκε στο πλευρό των μαθητών.

Εδώ και δύο μήνες οι μαθητές της ΕΠΑ.Σ, με τις κινητοποιήσεις τους προέβαλλαν το αίτημα τους, φθάνοντας μέχρι την Λαμία.

Πλέον, με τον πιο επίσημο τρόπο, πληροφορούνται ότι δεν πρόκειται να αποκτήσουν καθηγητές και το ερώτημα είναι εάν θα χάσουν τη χρονιά τους , κυρίως αυτοί που φοιτούν σε τμήματα στα οποία δεν θα ολοκληρωθεί ο κύκλος σπουδών του.

Λευκές κόλλες σε μαύρο μέλλον

Σε έρευνα για λογαριασμό της «Εφημερίδας των Συντακτών», η οποία έγινε σε 514 καθηγητές γυμνασίων και λυκείων από την Καλλιθέα και τη Νέα Σμύρνη μέχρι την Κέρκυρα και τη Δράμα, διαπιστώνεται ότι έχουν πληθύνει εντυπωσιακά (87%) οι λεγόμενοι «μαθητές των τελευταίων θρανίων». 

Αξιολόγηση: Στόχος ο εκπαιδευτικός και το δημόσιο σχολείο

Του Θέμη Κοτσιφάκη

Βρισκόμαστε ήδη στη μέση της σχολικής χρονιάς, αλλά η ομαλή λειτουργία των σχολείων εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο. Σχεδόν 2.000 κενά εκπαιδευτικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ακόμη δεν έχουν καλυφθεί. Αρκετά σχολεία δεν έχουν τους απαραίτητους πόρους για τη στοιχειώδη λειτουργία τους. Μαθητές στερούνται βασικές υποστηρικτικές εκπαιδευτικές δομές, όπως η ενισχυτική διδασκαλία. Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών όνειρο ήταν και πάει... Οι δαπάνες για την παιδεία μειώθηκαν κατά 33% τη μνημονιακή τριετία 2009-13. Οι εκπαιδευτικοί καθημερινά ωθούνται στην εξαθλίωση και αναγκάζονται να σιτίζονται σε στρατιωτικές λέσχες σαν περιπλανώμενοι φαντάροι. Στα σχολεία μαθητές λιποθυμούν από την πείνα.

Αντίλογος στην αξιολόγηση , του Γ. Γρόλλιου – Πρόεδρου Παιδαγωγικού Τμ. ΑΠΘ

Το ευχαριστώ ενός εκπαιδευτικού

Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί με την αύξηση ωραρίου από την μία και την ταυτόχρονη μείωση του μισθού από την άλλη ανανεώθηκε, ίσως και σώθηκε, ο γάμος μου. Τώρα δεν βλεπόμαστε σχεδόν ποτέ με την γυναίκα μου παρά μόνο αργά το βράδυ όταν σχολάω από το σουβλατζίδικο στο οποίο δουλεύω μετά το σχολείο. Τώρα δεν υπάρχει αυτή η καθημερινή τριβή που όλοι ξέρουμε ότι φθείρει τη σχέση.

Αιολόγηση: εκδήλωση στο Σχηματάρι 29-01-13, 14:00

Σχολεία: Χάθηκε η 4η Τακτική Δόση Λειτουργικών Δαπανών του 2012

(Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι)

                Στην ομιλία του ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Στυλιανίδης στις 30-8-2012 στο έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ για τα λειτουργικά των σχολείων δήλωσε:

«Από τα 80 εκατ. ευρώ που είχαν προϋπολογισθεί από τους ΚΑΠ για να δοθούν για τις λειτουργικές ανάγκες των σχολείων μέχρι τον Ιούλιο του 2012 δόθηκαν μόνο 20 εκατ. ευρώ (Α΄ δόση-ΥΑ 6534/21-2-2012) με αποτέλεσμα να υπάρχουν τεράστιες δυσκολίες για τη χρονιά που ξεκινά, ιδιαίτερα λόγω της εξίσωσης της τιμής πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης.
Για το λόγο αυτό προχωράμε άμεσα στην καταβολή 20 εκατ. ευρώ (Β΄ δόση-ΥΑ 33415/3-8-2012) από τους ΚΑΠ του Σεπτεμβρίου για τις λειτουργικές ανάγκες των Σχολείων, προσπαθώντας παράλληλα να εξοικονομήσουμε χρήματα ώστε να αποδοθεί το ποσό που έχει προϋπολογιστεί στο ακέραιο.»

Με την ΥΑ 41782/2-11-2012 (Γ΄ δόση) που υπογράψατε  κ. Στυλιανίδη δόθηκαν για τις λειτουργικές ανάγκες των σχολείων άλλα 20 εκατ. ευρώ οπότε φτάσαμε αγκομαχώντας στο ποσό των 60 εκατ. ευρώ.

Τα άλλα 20 εκατ. ευρώ που υπολείπονται μέχρι  τα 80 εκατ. ευρώ, που εσείς αναφέρατε στις 30 Αυγούστου, που πήγαν; Τα έφαγαν το κούρεμα ή οι δανειστές μας;

Μη μου πείτε ότι δώσατε τώρα άλλα 20 εκατ. ευρώ (συν 5 εκατ. ευρώ δώρο στους Δήμους Α΄ και Β΄ ζώνης) γιατί εδώ γελάει και το παρδαλό κατσίκι. Όπως αναγράφεται ευκρινώς στην ΥΑ 248/3-1-2013 που υπογράψατε,  το άνωθεν ποσό αφορά τις πιστώσεις που είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του 2013. Δηλαδή δώσατε την Α΄ δόση του 2013 εξαφανίζοντας την Δ΄ δόση του 2012.

Κάνοντας απολογισμό του τι δόθηκε για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους το 2012 διαπιστώνουμε ότι καταφέρατε κ. Πρώην Υπουργέ Παιδείας να επιτύχετε μέσα σε ένα χρόνο μείωση κατά 40% . Δηλαδή από τα 100 εκατ. ευρώ που έδωσαν οι προκάτοχοί σας το 2011, δώσατε 60 εκατ. ευρώ το 2012. Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για το ποσοστό μείωσης σε σχέση με το 2010 ή πολύ περισσότερο με το 2009.

                                                          

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

«Με λογιστική και μ’ όνειρο

για το «νέο σχολείο»

(Σολωμ-όντειος στίχος)

Μνημόνιο 3 : « η κυβέρνηση συστήνει μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2011, μια ανεξάρτητη ειδική ομάδα εκπαιδευτικής πολιτικής με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση) και της αποτελεσματικότερης χρήσης πόρων»!!

Με απόλυτη αδιαφάνεια, με πλήρη απουσία των τοπικών κοινωνιών και των εκπροσώπων των εκπαιδευτικών η κυβέρνηση προχωρά σε ένα μαζικό σχέδιο συγχωνεύσεων – καταργήσεων σχολείων με σοβαρές κοινωνικές και εκπαιδευτικές συνέπειες.

Οι Περιφερειακοί Διευθυντές και οι Διευθυντές Εκπαίδευσης, με την αμέριστη συμπαράσταση των  τοπικών κυβερνητικών - κομματικών  στελεχών που έχουν εκπαιδευτεί να σκύβουν εύκολα τη μέση, προχωρούν στο σχέδιο «Καλλικράτης» της εκπαίδευσης με γνώμονα το οικονομικό κόστος της λειτουργίας των σχολείων.

Οι καταργήσεις κυρίως στην περιφέρεια και οι συγχωνεύσεις στις πόλεις θα έχουν σαν αποτέλεσμα:

1)Αύξηση του αριθμού των μαθητών στα τμήματα .

2) Δημιουργία τεράστιων σχολικών συγκροτημάτων με σοβαρές δυσλειτουργίες

3) Σοβαρό κίνδυνο αύξησης της σχολικής διαρροής, ειδικά στη περιφέρεια λόγω των δυσκολιών μετακίνησης

4) Αύξηση των εξόδων μετακίνησης των μαθητών τα οποία θα επωμιστούν οι Καλλικρατικοί δήμοι.

Όλα τα παραπάνω συνδυαζόμενα με :

α) τη μείωση των θέσεων εργασίας, την κατάργηση οργανικών θέσεων (οι μετατάξεις στην εκπαίδευση είναι μακριά;) , την αύξηση των ελαστικών μορφών εργασίας,

β) την δραστική μείωση των προσλήψεων στην εκπαίδευση ( καταργήθηκε η εξαίρεση της παιδείας από την αναλογία 1 προς 5 των διορισμών)

γ) τις μαζικές υποχρεωτικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών ακόμα και σε διαφορετικές περιφέρειες που ήδη εφαρμόστηκαν αναγκαστικά,

δ) την σύνδεση του μισθού των εκπαιδευτικών με την «παραγωγικότητα» ( βλέπε αυτοαξιολόγηση σχολείων και ατομική αξιολόγηση που έρχεται) και με τις επιδόσεις των μαθητών,

ε) τον «εξορθολογισμό» του ωραρίου των εκπαιδευτικών, δηλαδή την αύξησή του,

στ) την κατάργηση κάθε θεσμού στήριξης της μαθησιακής προσπάθειας (ΠΔΣ, Ενισχυτική διδασκαλία) ,

ζ) τη θεσμοθέτηση υποδιευθυντή οικονομικού «μάνατζερ» για να βγάζει το σχολείο «το ψωμί του», την αναζήτηση «χορηγών»,

η) τη συνολική αναδιοργάνωση της ως τώρα πυραμίδας διοίκησης-εποπτείας και ελέγχου της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών και προσαρμογής στη νέα «καλλικρατική» δομή της δημόσιας διοίκησης,

θ) τη χρηματοδότηση των σχολείων με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησής τους, την σταδιακή «απόσυρση» του κράτους και την μετακύλιση του κόστους λειτουργίας των σχολείων μέσω των δήμων στη τσέπη των γονιών .

ι)τη διαφαινόμενη ιδιωτικοποίηση, μέσω της κατάργησης του ΟΕΔΒ, του συστήματος διανομής και παραγωγής των σχολικών βιβλίων,

δημιουργούν το τοπίο για να ανθίσει το όραμα του «Νέου Σχολείου» της αγοράς

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΜΕ, ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ, ΚΑΘΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ, ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ, ΜΑΘΗΤΕΣ, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ Τ.Α. ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΤΡΟΙΚΑΣ

ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ «ΛΟΓΙΣΤΕΣ» ΤΗΣ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/01, ΣΤΗ 1.00

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΣΤΗ Δ/ΝΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΣΤΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΛΜΕ-ΤΙ ΕΛΜΕ ΘΕΛΟΥΜΕ;;

«Όποιος έχει παιδιά 15 χρονών µπορεί να τους πει ότι... στα 30 τους η Ελλάδα θα προχωρεί δυναµικά…» (Δήλωση του Τομάζο Σκιόπα, συμβούλου του Γ. Παπανδρέου, 29/11/10, Ελληνοαµερικανικό Εµπορικό Επιµελητήριο)

«Εκεί που μας χρωστούσανε μας πήραν και το βόδι» (Λαϊκή παροιμία)

Αν προσπαθήσει κανείς να συνοψίσει όλες τις εξελίξεις του τελευταίου χρόνου μόνο με μορφή ανεμοστρόβιλου μπορεί να τις παρομοιώσει. Ένας ανεμοστρόβιλος που σάρωσε στο πέρασμά του κεκτημένα, βεβαιότητες, όνειρα απατηλά… Το χειρότερο είναι πως κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν πως φταίμε εμείς που χτίσαμε στο μάτι του κυκλώνα. Ευτυχώς τα τελευταία γεγονότα με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων αλλά και την υπαγωγή και των άλλων χωρών στο ΔΝΤ, έρχονται να αποδείξουν και στους πιο δύσπιστους ή αφελείς ότι όλη η ιστορία δεν είναι παρά το πρόσχημα για να προχωρήσει η καπιταλιστική αναδιάρθρωση μέσα από την αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων. Με την εξάλειψη δηλαδή όλων των κατακτήσεων των εργαζομένων από την γέννηση του καπιταλισμού έως τώρα.

Η επέμβαση της τρόικας στην Ελλάδα θέτει κατά τη γνώμη μας μια διαχωριστική γραμμή. Απ ’ τη μια τοποθετούνται όσοι πιστεύουν στην αναγκαιότητα του Μνημονίου, άρα μπορούν να ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον (σε 15 χρόνια σύμφωνα με τους συμβούλους του πρωθυπουργού) και απ ’την άλλη όσοι θεωρούν ότι το Μνημόνιο δεν είναι μονόδρομος, αλλά αιτία πολέμου για την κοινωνία απέναντι στις επιλογές αυτές.

Με το σκεπτικό αυτό πρέπει να τοποθετηθούμε και για τις εκλογές του Σωματείου μας στις 14/12. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Θέλουμε μια ΕΛΜΕ που θεωρεί αναγκαιότητα τα μέτρα της τρόικας και την πορεία της χώρας; Μια ΕΛΜΕ που παλεύει να περισώσει τα ψίχουλα απ ’τα ξεροκόμματα ή μια ΕΛΜΕ που πιστεύει ότι η κοινωνία και οι εργαζόμενοι μπορούν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους ανεπηρέαστοι από «αναγκαιότητες» και εξαρτήσεις;

Φέτος οι εκλογές στο Σωματείο μας απαιτούν καθαρή πολιτική τοποθέτηση από ποτέ. Θέλουμε συνδικαλισμό «μυστικής διαβούλευσης» ή μαχητικό και ακηδεμόνευτο; Θεωρούμε αναγκαίο να «βάλουμε πλάτη» ή να ορθώσουμε ανάστημα απέναντι στα χειρότερα που έρχονται;

Για μας τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Μόνη διέξοδος είναι η αυτο-οργάνωση των αγώνων μας, η ρήξη με τα φερέφωνα της κυβερνητικής πολιτικής, η ρήξη με τις δυνάμεις της διγλωσσίας και της υποκρισίας. Σ’ αυτό τον δρόμο σε περιμένουμε.

ΣΤΙΣ 14/12 ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ,


ΣΤΙΣ 15/12 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΑ «ΙΕΚ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ»!!

Μια απαράδεκτη, από κάθε άποψη, εκπαιδευτική και εργασιακή ρύθμιση προωθεί η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας στο νομοσχέδιο για την «ανάπτυξη της διά βίου μάθησης και άλλες διατάξεις», που συζητείται αυτές τις μέρες στο Κοινοβούλιο.
Ανάμεσα στις λεγόμενες «λοιπές διατάξεις» (αλήθεια, τι …. άκομψος τίτλος για να προωθούν οι εκάστοτε κυβερνώντες σχετικά ή άσχετα θέματα με το περιεχόμενο των νομοσχεδίων!) προωθείται και μια που τινάζει στον αέρα το εργασιακό στάτους των μόνιμων εκπαιδευτικών, κυρίως όσων εργάζονται στην δευτεροβάθμια τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση.
Συγκεκριμένα, με τη διάταξη αυτή το Υπουργείο Παιδείας προωθεί την υποχρεωτική διάθεση των εκπαιδευτικών για πλήρες ωράριο (ή και για συμπλήρωση ωραρίου) από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στα ΙΕΚ (άρθρο 26 παρ. 10) και μάλιστα κατά προτεραιότητα!
Οι εκπαιδευτικοί, δηλαδή, που είναι διορισμένοι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα διατίθενται και χωρίς τη δική τους θέληση σε ένα θεσμό, όπως τα ΙΕΚ, τα οποία όχι μόνο δεν ανήκουν στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά με το νέο νομοσχέδιο μεταφέρονται άμεσα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στις νεοσύστατες περιφέρειες ή και προοπτικά, όπως άλλωστε προβλέπεται και από το ίδιο νομοσχέδιο, και στους Δήμους! Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά προάγγελος της πρόθεσης του Υπουργείου να διατεθούν οι εκπαιδευτικοί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Κάτι που σε όλους τους τόνους απέκλειε το προηγούμενο διάστημα, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως αποτελεί το «βαθύ» στόχο της πολιτικής του κυβερνώντος κόμματος.
Η ρύθμιση αυτή, που προωθείται χωρίς να έχει προηγηθεί καμία συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς φορείς, αποτελεί μια ακόμα «αιτία πολέμου» με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και πρέπει άμεσα να καταγγελθεί από την ΟΛΜΕ. Συνεχίζει η ηγεσία του υπουργείου τον ολισθηρό δρόμο της ρύθμισης εργασιακών θεμάτων χωρίς καμιά διαπραγμάτευση με τα συλλογικά όργανα των εκπαιδευτικών και ενάντια στα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Καταπατούνται βάναυσα για ακόμη μια φορά ελληνικές και διεθνείς συμβάσεις και νόμοι. Κατά τα λοιπά, η Υπουργός Παιδείας περηφανεύεται για την ανοικτή «διαβούλευση» που ακολουθεί. Μόνο που περιλαμβάνει ως εταίρους τη ίδια και τους εκπροσώπους της τρόικας.
Από τη λογική που διέπει τη διάταξη αυτή γίνεται φανερό πως αντί να προχωρήσει το Υπουργείο Παιδείας στη θεσμοθέτηση του μεταλυκειακού έτους ειδίκευσης στα ΕΠΑΛ, που θα χορηγεί με δημόσια και δωρεάν χαρακτηριστικά το επίπεδο 3 στους αποφοίτους των Επαγγελματικών Λυκείων, όπως έχει προτείνει τεκμηριωμένα και αναλυτικά και η ΟΛΜΕ, επιλέγει αυτό να δοθεί στα ΙΕΚ (όπως αυτά θα «μεταλλαχθούν» με τα νέα τους χαρακτηριστικά).
Είναι γνωστό πως το πτυχίο του επαγγελματικού επιπέδου 3, σύμφωνα με την περιβόητη οδηγία 36/2005 της Ε.Ε., που επικυρώθηκε και από τη χώρα μας, αποκτάται υποχρεωτικά με ένα χρόνο σπουδών επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης που προσφέρεται μετά το Λύκειο. Δηλαδή, πρακτικά, το πτυχίο που έδινε μέχρι τώρα το ΕΠΑΛ, ή το ΤΕΕ και το ΤΕΛ παλαιότερα, θα είναι κατώτερου επιπέδου, δηλ. επιπέδου 2. Έτσι, αν δεν παρθούν τα κατάλληλα μέτρα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμη πολιτική υποβάθμισης της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.
Γίνεται φανερό, λοιπόν, πώς το «φιλέτο» του επαγγελματικού επιπέδου 3, δηλ. της αρχικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, σχεδιάζεται να παραδοθεί στα ΙΕΚ της αυτοδιοίκησης και των ιδιωτών, αντί αυτό να ενσωματωθεί στο δημόσιο σχολείο. Με αυτή την επιλογή, εκτός των άλλων, τα χαρακτηριστικά της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης αμφισβητούνται ριζικά.
Μια και μόνη είναι η λύση: Η άμεση θεσμοθέτηση Μεταλυκειακού Έτους Ειδίκευσης οργανικά ενταγμένου στα Επαγγελματικά Λύκεια, που θα αξιοποιεί την υποδομή και το εκπαιδευτικό προσωπικό τους (άρα δεν υπάρχει καν λόγος για οποιαδήποτε διάθεσή τους στα ΙΕΚ ή σε άλλη δομή). Το έτος αυτό θα μπορεί να περιλαμβάνει το σύνολο των ειδικοτήτων που παρέχονται σήμερα, αλλά και όποια άλλη κριθεί αναγκαίο να δημιουργηθεί με βάση τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, και θα καταργεί-ενσωματώνει σε αυτό κάθε άλλη μορφή αρχικής επαγγελματικής μεταλυκειακής εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Από αυτή τη δομή πρέπει να χορηγείται και το επαγγελματικό επίπεδο 3.
Με τα χαρακτηριστικά του δημόσιου και δωρεάν σχολείου.
Άλλωστε σε αυτό δεν είχε δεσμευτεί και το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά με το πρόγραμμά του για την ΤΕΕ;
Προ ΔΝΤ, βεβαίως…….

του Κοτσιφάκη Θέμη,

μέλους του ΔΣ της ΟΛΜΕ

Υ.Γ. Το ΑΡΘΡΟ 26 παρ. 10 του νομοσχεδίου είναι το παρακάτω:
Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ύστερα από σχετική αίτηση των δημόσιων Ι.Ε.Κ., είναι δυνατή η ολική ή μερική διάθεση εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα Ι.Ε.Κ. αυτά, για την κάλυψη του υποχρεωτικού διδακτικού ωραρίου τους. Η κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των δημόσιων Ι.Ε.Κ. γίνεται κατά προτεραιότητα από τους εκπαιδευτικούς που διατίθενται σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο και, εφόσον αυτοί δεν επαρκούν, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.

ΤΟ ΟΒΑΛ ΣΧΟΛΕΙΟ